Zondag 24 mei 2026 om 10.00 uurVredekerk, 1e PinksterdagVoorganger(s): Hans Paauwe & Désirée Buhler Tekst(en): Handelingen 2: 1 t/m 11 & Johannes 20: 19 t/m 22 Ouderling(en): Suzanne van Zanten-Keijzer Organist: Christian Hutter Beamer: Koos de Rijke
1Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. 2Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. 3Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, 4en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven. 5In Jeruzalem woonden destijds vrome Joden, die afkomstig waren uit ieder volk op aarde. 6Toen het geluid weerklonk, dromden ze samen en ze raakten geheel in verwarring doordat iedereen hen in zijn eigen taal hoorde spreken. 7Ze waren buiten zichzelf van verbazing en zeiden: ‘Het zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken? 8Hoe kan het dan dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen? 9Parten, Meden en Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, mensen uit Pontus en Asia, 10Frygië en Pamfylië, Egypte en de omgeving van Cyrene in Libië, inwoners van Rome die zich hier gevestigd hebben, 11en ook mensen uit Kreta en Arabië, zowel Joden als proselieten – wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden.’
19Op de avond van die eerste dag van de week waren de leerlingen bij elkaar; uit angst voor de Joden hadden ze de deuren op slot gedaan. Jezus kwam in hun midden staan en zei: ‘Vrede zij met jullie!’ 20Na deze woorden toonde Hij hun zijn handen en zijn zij. De leerlingen waren blij omdat ze de Heer zagen. 21Nog eens zei Jezus: ‘Vrede zij met jullie! Zoals de Vader Mij heeft uitgezonden, zo zend Ik jullie uit.’ 22Na deze woorden blies Hij over hen heen en zei: ‘Ontvang de heilige Geest
Toelichting collecte In Cuba is er een tekort aan voedsel, brandstof en elektriciteit. Jongeren en goed opgeleide mensen vertrekken naar het buitenland. Ouderen en zieken leven eenzaam in schrijnende omstandigheden. Wanda Hernández richtte een pastoraal en diaconaal centrum op. Cubanen komen hier samen voor liturgische cursussen, maar kijken ook om naar mensen in nood om, bijvoorbeeld via een gaarkeuken. Een groep vrijwilligers, waaronder ook jongeren, brengen de meest kwetsbaren iedere week een voedzame warme maaltijd en bieden gezelschap. Mensen kunnen er iedere dag ontbijten. Zo is dit centrum een baken van hoop en persoonlijke aandacht die het zware leven van Cubanen verlicht. 
| ||
| terug |
